Mathijs (1962) is geboren en getogen Hooglander. Zijn wieg stond aan de Hamseweg op de plek van de huidige Boni waar zijn vader een ambachtelijke smid was. Mathijs behaalde zijn timmermansdiploma en om in de vakantie wat bij te verdienen hielp hij de plaatselijke melkboer. “Toen deze ermee stopte, besloot ik als jongen van 19 zijn wijk over te nemen. Twintig jaar reed ik met mijn Volkswagenbusje en aanhanger door de hele regio. En wie stond er toen op mijn klantenlijst? Kreijne! Niet alleen privé, ik leverde ook zuivel voor de kantine, boven het tankstation aan de Zevenhuizerstraat.”

“De tijden veranderden en ik voelde dat ik op deze manier niet kon doorgaan tot aan mijn AOW… Maar het is lastiger een bedrijf te beëindigen dan te beginnen. Het deed best pijn om te moeten stoppen. Omdat ik Kreijne al goed kende en ook mijn toenmalige vrouw daar werkte, kwam ik haast vanzelfsprekend terecht in het nieuwe Esso-tankstation de Hoogekamp, dat in 2000 werd gebouwd aan de Bunschoterstraat.” 

“Na twintig jaar zelfstandig ondernemer kwam ik in loondienst bij Kreijne en dat ging eigenlijk meteen wel goed”, herinnert Mathijs zich. “Ik heb binnen het bedrijf een beetje mijn eigen toko, waarbij de kassa centraal staat. Daarnaast ben ik actief in de shop en doe ik twee keer per week hiervoor de bestellingen en de administratie. Maar er is ook buiten veel te doen, dingen schoonmaken, ervoor zorgen dat de wasstraten goed functioneren, kortom zorgen voor een ordelijk terrein. Gelukkig heb ik in Theo van den Hoven een uitstekende ondersteuning. Hij is ook erg technisch en dat komt vaak goed van pas.” 

Mathijs voelt zich bij Kreijne prima op zijn gemak en zal zeker tot aan zijn pensioen aan het bedrijf verbonden blijven, is de bedoeling. “Ik geniet van mijn werk, omdat ik veel verschillende taken heb. Ook het contact met klanten maakt het afwisselend. Zo kwam er altijd een norse en beetje afstandelijke man, van wie ik niet veel hoogte kreeg. Toen hij een keer ergens zonder benzine was gestrand en te voet bij ons kwam, bracht ik hem met een volle jerrycan terug naar zijn auto. Ik was toch net klaar met mijn dienst. Onderweg raakten we heel leuk in gesprek en leerden wij elkaar op een andere manier kennen. Zo’n onverwachte ontmoeting is dan ook mooi." 

Interview: Guus Herbschleb